Pogge vertelt (9) | Op weg naar het Pagefestival

Met zulk weer als dat van afgelopen tijd krijg je er natuurlijk helemaal zin in. Stel je voor! Lekker in het zonnetje (wel een hoed of pet op tegen de zonnebrand), koel drankje, ogen dicht.

Links en rechts hoor je praten en van verderop komt de stem van een zangeres. Wanneer zij gestopt is staat er ineens een dichter/es op dat grote podium (Dat is nieuw dit jaar: we stoppen de dichters niet meer weg boven in het paleis der Schone Kunsten, nee, ze mogen op het podium op het terrein ‘en plein public’). Hij, of misschien wel: zij, stoeit met woorden die door de warmte bijna aan elkaar versmelten. We hebben Freija Kruit, André Degen en Jirke Poetijn op de zaterdag en op zondagmiddag de 'spoken word'-specialisten Mauricio Plat en Myron Hamming ter afwisseling van de gezongen woorden.

Terwijl je zo bijna wegdoezelt hoor je in de verte een gerommel, nee toch! Nee, gelukkig, geen enkele dreiging in de lucht, het is je maag die aandacht vraagt. Je brengt je lome leden in beweging en kijkt eens rond wat er zoal te happen valt. Veel keuze: een Indonesische hap van de Javaanse Jongens in hun oude brandweerwagen? Of zie: een Griekse gehaktbal bij de prachtig versierde caravan van Café de Mingel. Die metworst bewaar ik wel tot vanavond. Jee, d’r is wel veel: Die snacks ruiken de pan uit, maar de vis ruik je bijna niet.

De kar waar je een vegetarische hap kunt krijgen staat er ook weer. Ja, zij met hun geroosterde insecten ook: bijzondere producten, het voedsel van de toekomst. Ik heb vorig jaar even aan de toekomst geproefd maar wat mij betreft hoeft die nog niet zo gauw te komen. Ik lust ze ook liever rauw, maar dat is alleen voor kikkers. Zullen we het maar bij een lekker belegd broodje houden met een smoothie als een soort toetje? Wacht, daar heb je de wijnprofessor, die is ook nieuw, verschillende soorten wijn heeft hij in huis. Maar es even op onderzoek uit. Tussen de kraam met allerlei sieraden en die met CD’s, Elpees en T-Shirts door kom ik dan weer op het hoofdterrein en beland bij de koffiekar van Ria Trip: doe maar een cappuccino’tje. Dan kan ik er weer tegen.

In een tent naast de ingang van het Paleis der Schone Kunsten is een expositie ingericht door drie kunstenaars uit onze regio: schilderijen van Pascal Bunk en Richard Lamain en fotowerk van Renate Heutinck. Ook nieuw dus: net zoals met de dichters gaan we nu ook met de beeldende kunstenaars naar buiten. Dat heeft ook te maken met de jubileum-expositie dit jaar: de ruimte binnen in het Paleis der Schone Kunsten wordt in beslag genomen door het overzicht van 30 jaar Pagepopfestival met beeld en geluid. Misschien kun je jezelf terugzien toen je tig jaar geleden op Pagepop was.

Voor de kinderen is er dit jaar ook weer van alles te beleven: De Bungeejumptrampoline, het springkussen, clown Knipoog komt op zaterdagmiddag met de kinderen reuzenbellen blazen. De mensen van Scouting Stadskanaal gaan iets doen op of over of ín het water, dat blijft nog even een verrassing – als ’t er maar niet in valt. Ook gaan jongens en meiden van de Scouting een toegangspoort bouwen voor het festival-terrein. Jolies de Vries en assistentie gaan met de kinderen bamboe-stokken versieren: Ibiza-stokken of Ibiza-flags noemen ze die met lappen en linten versierde stokken die de kinderen na afloop ook mee naar huis mogen nemen.

En het laatste nieuws: Tineke Rouw komt met haar buikdansgroep Vasara twee keer optreden op de zondagmiddag. Daaraan vooraf gaan de meiden van 'Make a move' een flitsende dans-act ten beste geven: dat is dus muziek en show!

Ik hoor net dat Les Hirondelles met hun act Crèpe de la Bète, die bij ons op de zondagmiddag komen, genomineerd zijn voor de publieksprijs op het Straat-theaterfestival in Leeuwarden. We hebben dit jaar ook een gastheer aangetrokken: de flamboyante en galante heer Sonny Boy zal iedereen een warm welkom heten en hij deelt ook de programmaboekjes uit (die zijn komende week klaar).

Kortom: we hebben voor 90 % alles klaar, we hebben nog twee-en-een-halve week voor de laatste 10 %. En dan is het aan jullie en aan het weer . . . maar jullie laten je toch niet kennen wel mocht er onverhoopt een buitje vallen? Dat frist even lekker op.