Hemd van het lijf met Marcel Leegte uit Stadskanaal

STADSKANAAL

Redacteur Paul Abrahams van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek het hemd van het lijf.

door Paul Abrahams

In aflevering 29 is het de beurt aan Marcel Leegte uit Stadskanaal.

Wanneer ben je geboren?

Op 21 januari 1974 in Kruisweg. Een dorpje onder de rook van de katholieke enclave Kloosterburen. Kronkeldorp zoals het dorp tijdens carnaval wordt genoemd. Ik ben opgegroeid met carnaval. Fantastisch die prachtige praalwagens, de vrolijke kostuums, het snoep en de majorettes. Mijn ouders runden in Kruisweg een Spar winkel. We woonden naast de zaak. Mijn oudste broer en mijn zusje zijn daar ook geboren. Mijn jongste broer is in Nieuw-Buinen geboren.

Vader heeft het vak geleerd van mijn oom die een kruidenierswinkel en café runde in Kleine Huisjes, een dorpje net aan de andere kant van Kloosterburen. Hij verrichtte uiteenlopende werkzaamheden. Zoals het ophalen van de boekjes met bestellingen en het bezorgen van de boodschappen. En nog veel meer.

Ze kregen in Kruisweg de kans om de supermarkt over te nemen. Dat was best wel een spannende stap hoor. Mijn ouders zijn namelijk katholiek en de inwoners van Kruisweg zijn protestant. Het was nog de tijd van de verzuiling, maar ze hebben het gered. Vooral omdat ze heel toegankelijk en vriendelijk zijn. Ze hadden ook klanten uit Kloosterburen, want daar was geen kruidenier gevestigd. Het was een echte dorpswinkel, langzaam maar zeker werd het assortiment uitgebreid met onder meer huishoudelijke artikelen, speelgoed en medicijnen.

Omdat ook medicijnen werden verkocht, ging mijn moeder één dag in de week naar school om het drogisterij diploma te halen. Zo'n beetje tegelijkertijd heeft mijn vader het groot rijbewijs in de wacht gesleept. Na twintig jaar werken in de supermarkt, wilde hij eigenlijk wel wat anders doen. De puzzelstukjes vielen bij toeval op de juiste plaats. Tijdens haar opleiding kreeg mijn moeder het aanbod om bedrijfsleider te worden van de Trekpleister in Stadskanaal. De winkel is vervolgens verkocht aan de plaatselijke 'man van de SRV' en we hebben met het gezin een half jaar bij mijn oom en tante in Kleine Huisjes gewoond. Toevallig in hetzelfde pand als waar de oom van mijn vader ooit zijn café had gehad.

Vervolgens zijn we in 1982 verhuisd naar Nieuw-Buinen. Naar de woning van huisarts Magendans aan het Dwarsdiep. Daar wonen mijn ouders nog steeds. Mijn moeder is een tijdje alleen kostwinner geweest, omdat zij de eerste was die een nieuwe baan had gevonden. Mijn vader koos er voor om tijdje huisman te zijn en ging met zijn groot rijbewijs op zoek naar werk. Vrij snel is hij aan de slag gegaan als buschauffeur en reisleider bij Sijpkes. Hij zat achter het stuur van schoolreisjes en dagjes uit in Nederland, maar hij heeft vooral genoten van de meerdaagse vakanties in het buitenland. Hij was altijd honderd procent voorbereid en wist werkelijk alles over de omgeving te vertellen. Steevast had hij de trompet bij zich en ... het bingo spel. Mijn vader en oudste broer - hij speelt ook trompet - waren lid van de muziekvereniging in Kloosterburen. Toen we in Nieuw-Buinen woonden, zijn ze lid geworden van muziekvereniging Phiësta in Stadskanaal. Ik ben eveneens aangemeld. Zusje ook. Zij speelde dwarsfluit, ik kreeg de klarinet toebedeeld.

We woonden in Kruisweg, maar we gingen naar de Willibrordusschool in Kloosterburen. Na de verhuizing naar Drenthe, gingen we naar de St. Willibrordschool in Stadskanaal. Dankzij de familie Leegte steeg het aantal leerlingen van 118 naar 121 en daarmee werd de baan van één van de leerkrachten gered. De grens lag destijds bij 120 leerlingen.

Ik kon goed leren, maar ik had een hekel aan het houden van spreekbeurten. Toen mijn moeder een keer 's avonds om tien uur kwam kijken of ik lekker lag te slapen, stroomden de tranen over mijn wangen. Ik moest de volgende dag vertellen over konijnen, maar ik had nog helemaal niets voorbereid. Kom er maar uit, zei mijn moeder en samen liepen we naar de encyclopedie. Ik was een echte 'streber'. Herinner me nog als de dag van gisteren de 'strijd' met klasgenoot Patrick Muller. Wie had de meeste rekentaken uitgevoerd?

Als we 's middags thuis kwamen van school, zat moeder niet altijd met een kopje thee te wachten om naar de verhalen te luisteren en vader was ook regelmatig voor het werk in het buitenland. Toch, of misschien juist wel daarom, hebben we ons allemaal goed gered. Er lagen wel eens briefjes op tafel met opdrachten als bijvoorbeeld 'aardappelen schillen'.

Sporten, sporten, sporten

Ik heb altijd veel gesport. Mijn zusje en ik waren lid van ZPC Stadskanaal. Onder leiding van trainer Bouko Kroon werd drie keer in de week 's morgens om kwart over zes getraind in de Wieke en vijf keer in de week 's avonds. Vroeg uit de veren en dan op de fiets van huis naar het zwembad. Bij weer of geen weer. En daarna naar school. Op maandagavond moest ik eerder met trainen stoppen. Snel omkleden en dan op de fiets naar het pand van Wedeka. Daar had ik om zeven uur repetitie van Phiësta.

Daarnaast was ik lid van atletiekvereniging Jahn II. Twee avonden in de week trainen. En in het weekend vonden dan nog eens de wedstrijden plaats. Ondanks dat het een bijzondere combinatie was, presteerde ik in beide sporten redelijk goed. Tijdens noordelijke kampioenschappen ben ik veelvuldig in de prijzen gevallen. Ook tijdens landelijke wedstrijden heb ik wel medailles gewonnen, met als hoogtepunten een zilveren en twee keer een bronzen plak op de Nederlandse kampioenschappen zwemmen. Ik heb later ook nog een aantal jaren waterpolo gespeeld.

Na de basisschool ben ik naar het VWO van het Ubbo Emmius gegaan. Ik wilde eigenlijk fysiotherapeut worden, maar ik ben twee keer uitgeloot. De opleiding bewegingswetenschappen was in Amsterdam en dat vond ik te ver weg. De keuze viel daarom op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding, de ALO. Het was een loodzware selectie en het aantal beschikbare plaatsen was beperkt. Toch ben ik redelijk eenvoudig geslaagd voor de toelatingstest. De onderdelen atletiek, zwemmen, spel, bewegen en muziek waren op voorhand geen probleem, maar voor het onderdeel turnen heb ik een dag voor de test in Groningen privé-les gekregen van mijn gymleraar Pim Los. Samen hebben we de opdrachten doorgenomen en geoefend. Met succes.

Je hebt een prachtige baan

Ik kreeg verkering met Ingrid die de PABO in Emmen volgde. Al tijdens onze studie werden we vader en moeder. We hebben allebei de opleiding afgemaakt en we hebben drie jaar met onze zoon - we hebben nu drie kinderen - bij mijn schoonouders aan de Dintellaan gewoond. In de tussentijd heb ik naast studeren verschillende bijbanen gehad om geld te verdienen. Zoals in de winkel van De Jonge Sport en als toezichthouder in de zwembaden. Ook heb ik snoep verkocht in de kiosk en de machinekamer geverfd.

Na mijn opleiding kon ik aan de slag bij het Pagecentrum als assistent hoofd zwembad en sport. Ingrid en ik waren hartstikke blij. Een volledige baan en omdat we veel geld hadden gespaard, was het mogelijk om een huis te kopen aan de Omloop.

Na ruim twee jaar ben ik unit manager sports geworden in Center Parcs in Dalen. Daar heb ik drie jaar gewerkt. Toen werd ik getipt door Anne de Vries - ik had tijdens mijn ALO opleiding stage gelopen bij hem - dat hij in Stadskanaal ging stoppen als vakleerkracht gymnastiek. Is dat niets voor jou? Ik heb gesolliciteerd en warempel: ik werd aangenomen voor 2,5 dag in de week. Het werd nog mooier. Ik kreeg ook een aanstelling voor 2,5 dag bij het Noorderpoort aan de Frankrijklaan. De werkzaamheden heb ik drie jaar gecombineerd, toen ben ik fulltime in dienst gekomen bij het Noorderpoort. Ook als mentor. In 2009 ben ik benoemd als teamleider en sinds 2014 ben ik locatiedirecteur Ubbo Emmius Sportparklaan VMBO bovenbouw.

Al vrij snel in mijn werk als vakleerkracht kwam ik er achter dat ik een leidinggevende positie in het onderwijs ambieerde. Ik merkte dat we als docent voor veel leerlingen het verschil kunnen maken. Er zijn leerlingen die het niet allemaal zo makkelijk aan komt waaien. Bij hen gaat niets vanzelf. Ze leren wat moeilijker, hebben een minder positief zelfbeeld, hebben in hun jonge leven in de privésfeer al van alles meegemaakt wat hen op school belemmert of hebben moeite om hun motivatie te vinden. De uitdaging zit er voor mij in om juist de kinderen die het wat moeilijker hebben ook verder te helpen. Om ons onderwijs ook voor die groep te verbeteren, vond ik het nodig om te gaan voor een andere positie. Zo ben ik van teamleider uiteindelijk nu directeur geworden. Ik heb een fantastisch team van docenten met het hart op de juiste plek en de leerling in beeld. Dat is de basis van goed onderwijs. Ik ben erg trots op wat we met onze leerlingen aan de Sportparklaan weten te bereiken. Ze kunnen vaak veel meer dan dat ze zelf denken!

Je hebt een klik met Go Sports

Sinds 2004 ben ik als voorzitter nauw betrokken bij Go Sports, dat om de twee jaar wordt gehouden. Een fantastisch sportfestijn waaraan duizenden kinderen met veel enthousiasme meedoen. Inmiddels is het een onderdeel van het spraakmakende evenement Verrassend Stadskanaal, waarmee we Stadskanaal flink op de kaart zetten. We bundelen de krachten, voor en door Stadskanaal

Na vele, vele maanden van voorbereidingen gaat Go Sports vrijdag van start in het centrum van Stadskanaal. Ik kijk er echt naar uit. Elke keer proberen we weer bijzondere activiteiten toe te voegen aan het programma. Zo hebben we al een keer een bobslee startbaan in Stadskanaal geplaatst en één van de krenten in de pap was ook de grootste flashmob van het noorden. Kippenvel moment.

Na negen afleveringen van Go Sports zet ik er vrijdag een punt achter. Het is goed zo. Het is een mooie periode geweest, maar het is de hoogste tijd om het stokje over te dragen. Go Sports heeft een kop en een start. De kop is de spectaculaire opening 's morgens en de staart is het trekken van prijzen in de namiddag. Dat doe ik samen met mijn collega Remko van der Made, die ook stopt met zijn werkzaamheden voor Go Sports. Maar tot dat moment ga ik nog de hele dag genieten op de verschillende pleinen in Stadskanaal.

Ik heb vroeger veel uren besteed aan zwemmen en atletiek. Vandaag de dag probeer ik mijn conditie op peil te houden met een beetje hardlopen in de buurt, tennissen bij STB, zaalvoetballen op vrijdagmiddag in de Spont en één keer per week kun je me in het zweet zien werken in een sportschool in Stadskanaal.