Update | Prachtig verjaardagscadeau voor Thomas van der Veen uit Stadskanaal

STADSKANAAL

Thomas van der Veen gaat zijn tachtigste verjaardag niet snel meer vergeten. Vorige week donderdag is de inwoner van Stadskanaal namelijk benoemd tot scheidsrechter van verdienste van de KNVB.

De speld, het certificaat en een boeket bloemen zijn uitgereikt door Geert Bults en Lukas Tammenga. Zij zijn ambassadeurs van de Koninklijk Nederlandse Voetbal Bond.

Van der Veen is op zijn verjaardag in het zonnetje gezet vanwege zijn geweldige staat van dienst voor de KNVB. Naast speler en trainer, heeft hij vanaf 1966 uiteenlopende werkzaamheden verricht als vrijwilliger. Hij was scheidsrechter, rapporteur en waarnemer.

Enkele jaren geleden heeft de Knoalster - vanwege zijn leeftijd - vrij geruisloos afscheid genomen. Dankzij kleindochter Scharmaine is hij toch nog door de KNVB in het zonnetje gezet.

Thomas van der Veen ademt voetbal. Plakboeken op tafel houden de herinnering aan vroeger in leven. Als voetballer droeg hij het shirt van Titan uit Nieuw-Weerdinge, STA uit Ter Apel en Onstwedder Boys. Hij was actief als (jeugd)trainer van onder (veel) meer VVS uit Oostwold, Nieuw-Buinen, JVV, Bareveld, Alteveer en Eext en hij heeft als scheidsrechter alle regio's van het land gezien. In 1966 ging hij onder registratienummer BBBQ072 wedstrijden fluiten.

"Mijn debuut was de wedstrijd tussen STA 2 en Weerdinge 2", blikt Thomas terug. "Het werd 9-1 voor STA 2."

In de loop der jaren is de Knoalster veelvuldig gepromoveerd als scheidsrechter. Op het hoogtepunt van zijn carrière kreeg hij wedstrijden in de hoofdklasse toegewezen en ook werden wedstrijden van de zogeheten belofteteams gefloten. "Mijn familie ging vaak mee", vervolgt de voormalige pijpfitter. "Geen pretje hoor als je 's morgens vroeg om vijf uur moet opstaan, omdat ik 's middags om twee uur een wedstrijd in Weert moest fluiten. En je moet eens weten hoe vaak we over de Afsluitdijk zijn gereden."

In enkele weken tijd is Thomas drie keer naar hetzelfde sportpark in Amsterdam gereden, verklapt Thomas. "Het duel is twee keer afgelast door slecht weer. Het was de tijd voor de mobiele telefoon. Ze konden me niet afbellen, omdat ik al onderweg was. Uiteindelijk moest ik op een dinsdagavond nog een keer naar Amsterdam rijden. In al die jaren dat ik heb gefloten, heb ik nooit een wedstrijd afgezegd. Zelfs niet als ik ziek was of geblesseerd. Ik ben zelfs tijdens de autoloze zondag in de jaren zeventig op de solex naar Woldendorp gereden om een wedstrijd te fluiten. Ja, ook een stukje over de snelweg."


Auteur

Paul Abrahams Redacteur