Hans Banus blikt terug (20)

VRIESCHELOO Toen in 1991 een meisje werd vermist uit Vriescheloo werd ik gebeld door de krant om er naar toe te gaan om een foto te maken van de zoektocht.

Het was al donker, eind van de middag op 28 november. Eerst zag je politie en later de ME. Overal werd gezocht, vooral rond de plek waar ze uit de auto van haar vader was gezet.

Ik had zelf kleine kinderen en dus slaat al gauw de angst om het hart, wat zou er zijn gebeurd? Je gaat naar huis met een rolletje vol. Ontwikkelen en afdrukken maken van de zoektocht. Er thuis over praten. Wat….

Zoektocht

De volgende dag nog geen spoor. Opnieuw naar Vriescheloo om wederom foto's te maken van de zoektocht. De ring werd steeds groter zelfs tot aan het kanaal richting Rhederbrug. Alles werd minuscuul afgezocht, dagenlang. Maar geen spoor van het meisje.

Ik weet nog dat heel Vriescheloo, zelfs de gehele bevolking rond Vriescheloo erg meeleefde met de familie. Niemand wist wat er gebeurd was.

Je ging zelf ook opletten of je ergens zo'n klein meisje zag lopen, spelen of achter in een auto zitten. Het liet je gewoon niet los. Voor de kranten kwam je overal en zag daarom natuurlijk veel. Je ging opletten op alles wat er misschien mee te maken kon hebben.

Persconferentie

Op 18 december volgde een persconferentie gegeven door de vader en moeder. Ik dacht in de sporthal van Bellingwolde. Een zaal vol met de uitgenodigde pers.

Ik vergeet dat moment nooit van mijn leven meer toen ik de moeder met een kettinkje van haar dochtertje in haar hand achter de tafel zag zitten.

Op de vragen en antwoorden tijdens de persconferentie heb ik niet gelet, alleen maar gekeken naar die ouders. Wat een hoop ellende achter die tafel in die sporthal.

Iedereen weet denk ik wel hoe het is afgelopen.

Nog steeds wanneer ik door Vriescheloo rij, na bijna 30 jaar, laat me deze gebeurtenis niet los.

Natuurlijk gebeuren er overal ernstige dingen, ongevallen of branden. Overal ging ik naar toe om er foto's van te maken. Maar ik ging er naar toe voor mijn werk en niet voor de sentatie.

Ik kon dat altijd snel van me af zetten. Ik had toen geen hulp nodig. Behalve misschien deze keer.