Column Rie Strikken: Op rolletjes

Genoeg gemijmerd, gegeten en gedronken. Het is 2019! Over tot de orde van de dag. De kerstspullen staan op zolder, wat achtergebleven engelen houden de wacht. Ons huishouden loopt weer op rolletjes. MijnBetereHelft heeft nog steeds een sprookjeshuwelijk, immers, zoals hij het zelf zegt, “als ik thuiskom zit de heks op de bank.”

En persoonlijk mag ik ook niet klagen.

Het balansen is klaar: de boekhouder zal tevreden zijn, en als hij dat is dan ben ik het ook.

Nu maar hopen dat Vegter’s rolletjes ook een goed jaar heeft gehad. Dit mooie Groningse product moeten we toch als het even kan in de benen houden. Aan mij zal het niet liggen: ik heb de afgelopen maand bij ieder bezoek zo’n mooie oranje-paarse doos meegebracht 'in plaats van een bloemetje'. En ik ben van plan om daar nog even mee door te gaan. De kniepertjes mogen tot oudejaarsdag, de rolletjes langer. De platte kniepertjes staan symbool voor het oude jaar, dat zich heeft ontvouwen. Het rolletje staat voor het nieuwe jaar: wat dat nieuwe jaar voor ons in petto heeft ligt nog veilig verborgen in de rol.

In februari vorig jaar ging Vegter’s Rolletjes failliet. Al voor het faillissement waren er overnamekandidaten, want het bedrijf was op zich gezond, maar van het seizoensproduct alleen, de rolletjes, konden ze niet bestaan en op de overige koekjes werd niet genoeg verdiend. Toen ook nog een grote Duitse afnemer afhaakte viel het doek. Een maand later was het bedrijf gered. De rolletjes worden nog steeds in Hoogezand gemaakt. Van de 25 vaste werknemers raakten 20 hun baan kwijt, vijf zijn er over, in het hoogseizoen bijgestaan door uitzendkrachten.

Spekdikken en kniepertjes worden nog heel veel zelf gebakken, vooral voor het goede doel. Ik heb de afgelopen maand heel wat zakjes van de voetbalclub, kerkcommissie en Onstwedder Gaarv’n verorberd. Meestal alleen. MijnBetereHelft moet vanwege een melkallergie al dat lekkers aan zich voorbij laten gaan en genoegen nemen met haverkoekjes of Engelse drop.

Maar de rolletjes van Vegter bevatten geen melk! En dus mag MijnBetereHelft zich daar ook aan te buiten gaan. Ik heb geen aandelen Vegter of anderszins connecties, dus ik voel me vrij om er ongegeneerd reclame voor te maken. Wij draaien onze hand niet om voor een doos in twee dagen. Nodeloos te zeggen dat ik zo’n beetje dichtgegroeid ben de afgelopen weken. Nou kan ik heel goed recht praten wat krom is, dus ik sus mijn geweten met het feit dat Zwembad Noord over vier maanden alweer open is: met een maandje elke dag zwemmen is de winterballast er zo weer af.

Maar het was toch wel even schrikken, vanmorgen op de weegschaal. Dit duldt geen uitstel tot 1 mei. Alhoewel … Over mijn schouder had MijnBetereHelft stiekem meegekeken en zei met een stalen gezicht: “Geeft niks, lieverd. Ik ben zo blij dat ik steeds meer van jou krijg.”