Teksten lezen en schrijven met de neus tegen het schoolbord

ter apel

Een grote groep volwassenen en kinderen in de regio Chang Mai in Thailand kan weer goed zien. Dankzij de inzet van vakkundige en sociaal bewogen vrijwilligers van Stichting Zienderogen.

door Paul Abrahams

Bianca Schut is weer terug in Ter Apel. Als lid van een team van opticiens en optometristen, aangevuld met plaatselijke vertalers en helpers zijn vele honderden slechtzienden aan een bril geholpen. Niet zo maar een bril; een bril op maat. Ter plekke opgemeten en afgepast, geslepen door welwillende optiekbedrijven en vanuit Nederland weer verzonden naar de nieuwe eigenaars. "Het was een bijzondere ervaring", blikt de 33-jarige medewerkster van NKL Contactlenzen in Emmen terug. "De optometristen staan werkelijk in de rij om als vrijwilliger een bijdrage te leveren. Er moet daarom zelfs geloot worden. Wat ben ik blij dat ik ingeloot ben voor het project in Thailand. We hebben in korte tijd veel mensen die op de rand van de armoede leven, een nieuwe toekomst gegeven. Dat geeft zo'n goed gevoel, dat ik nu al heb besloten om nog een keer terug te gaan." Verdeeld over vier dagen heeft het team in drie verschillende afgelegen dorpen bijna 500 personen 'gezien'. "Ze hebben geen geld om een bril aan te schaffen, zijn volledig afhankelijk van ondersteuning van bijvoorbeeld Stichting Zienderogen", vertelt Bianca. "Veel vrouwen verdienen wat geld met handwerken. Moet je eens voorstellen wat er gebeurt als ze de draad niet meer door het oog van de naald kunnen krijgen? Veel slechtzienden hebben we meteen kunnen helpen met een kant-en-klare bril. Die blije gezichten, die uitstraling van geluk. Om nooit meer te vergeten." Bianca praat honderduit over haar verblijf in Thailand. Over het reizen over de moeilijk berijdbare wegen, de beschikbare accommodaties waar de werkzaamheden werden uitgevoerd en over de patiënten die behandeld zijn. "Zoals die dertienjarige scholier met een oog sterkte van min 4", vervolgt Bianca. "Dan moet je echt met je neus tegen het schoolbord staan om wat te kunnen zien. Hij wist niet wat hem overkwam toen ie tijdens de meting ineens goed kon zien. Eén grote lach, één en al vrolijkheid. Binnenkort draagt hij een bril. Het is fantastisch om te zien dat we zo met elkaar het 'verschil kunnen maken'.

Auteur

Paul Abrahams